ಸಂಗೀತಾ

 90ರ ದಶಕದ ಆಸುಪಾಸಿನ ಸಣ್ಣ ಸಂದರ್ಭ: ಸುಲೋಚನಾ ಗಾರ್ಮೆಂಟ್ ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಸ್ವಾವಲಂಬಿ ಮಹಿಳೆ, ದಿನಾಲೂ ಸರ್ಕಾರಿ ಬಸ್ ನಲ್ಲಿ ಊಟದ ಡಬ್ಬಿ ಜೊತೆ ಬರುವವಳು. ಅದು ಮುಂಗಾರಿನ ಕಾಲ ಜಿಟಿ ಜಿಟಿ ಮಳೆ, ಸುಲೋಚನಾಳ ಕೊಡೆ ಸರಳವಾಗಿ ಬಿಚ್ಚುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದರ ಜೊತೆ ಸೆಣಸಾಟ ನಡೆಸಿದ್ದಾಗ.. ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಎದುರಿನ ಚಹಾದ ಅಂಗಡಿಯ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಡು ಪ್ರಸಾರಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಚಹಾ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದ ಪ್ರಕಾಶ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಜೋರು ವ್ಯಕ್ತಿ, ಮ್ರೃದು ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಸ್ನೇಹ ಬಯಸುವ ಜೀವ. ಉದ್ದ ಹೆಣೆದಿರುವ ಜಡೆ, ಮಧ್ಯೆ ಬೈತಲೆ, ಅಗಲವಾದ ಕೆಂಪು ಬೊಟ್ಟು, ನೀಳ ರವಿಕೆ, ಖಾದಿ ಸೀರೆ ಜೊತೆಗೆ ಕವಿಗಳ ಚೀಲ, ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದು ಬಸ್ ಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದ ಸುಲೋಚನಾ ಪ್ರಕಾಶ್ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಳು   ರಸ್ತೆ ದಾಟಿ ಬಂದ ಪ್ರಕಾಶ್ ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರು ಏನೆಂದು ಕೇಳಿ ಅವಳ ಜೊತೆ ಸಂಭಾಷಣೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಆದರೆ ವ್ಯರ್ಥ ವಾಯಿತು  ಸುಲೋಚನಾಳ ಸರಳ ಸ್ವಭಾವ ಸ್ವಾವಲಂಬತೆ ಹಾಗೂ ಮುಗ್ದತೆ ಪ್ರಕಾಶ್ ನ ಸೆಳೆದಿತ್ತು, ಆ ಕ್ಷಣವೇ ಅವಳ ಜೊತೆಗಿನ ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದ  *ಬಹುಶಃ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸ್ನೇಹಬಂದ ಮೌನದಿಂದ ಶುರುವಾಗಿ ನಂತರ ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತವೆ*. ಮರುದಿನ ಅದೇ ಸಂದರ್ಭ ಅದೇ ಮಾತು, ಮೌನ. ಮಾರನೆ ದಿನ ಅದೇ ಸಂದರ್ಭ ಆದರೆ ಸುಲೋಚನಾಳೇ ಪ್ರಕಾಶ್ ನನ್ನ ಕರೆದು ತನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು ...